Page 22

Bever360

popklassieker is gebaseerd op dit hotel, maar enig bewijs dat hier ooit een bandlid van de Eagles is geweest, ontbreekt. Maar toch, tijdens een kop koffie in de hotelbar klinkt stilletjes in mijn achterhoofd: ‘... you can check-out any time you like, but you can never leave...’ We zijn net doorgestoken van de kant van de Pacifische Oceaan naar die van de Sea of Cortez, naar de stad La Paz. Het is hier een stuk warmer en een duik in zee, na de lange motorrit, is dan ook meer dan welkom. Na het eten, natuurlijk vis, want we zitten aan zee, kuier ik nog even langs de lange boulevard. Het is er een gezellige drukte, dit is de plaats waar menig Mexicaan zijn auto ‘uitlaat’ en hele gezinnen tot laat in de avond flaneren. Ook ik laat de relaxte sfeer nog even tot me komen en bekijk alles onder het genot van een ijskoude margarita, of twee. Controleposten Vandaag gaan we verder langs de Sea of Cortez, onze volgende bestemming is Loreto. Komend vanuit La Paz rijd ik door een van de mooiste berggebieden die ik ooit gezien heb, de Sierra La Giganta, een van de langste en meest spectaculaire in Baja. Hier niets dan schitterende glooiende wegen en heerlijke bochten. Deze weg moet wel door een motorrijder aangelegd zijn! Ook de woestijn laat zich hier van zijn mooiste 022 kant zien met enorme cactussen die in bloei staan. Hoezo is een woestijn kaal en leeg? Wie dat beweert, moet hier eens een kijkje nemen. Zo’n tien kilometer voor Loreto maken de bergen en woestijn plots plaats voor eindeloos groene glooiende velden: een van Mexico’s mooiste en uitdagendste golfbanen. Het contrast met de woestijn is bijna onwezenlijk. Loreto zelf is tot nu toe een van de meest authentieke plaatsen. De huizen zijn veelal in traditionele bouw, maar het is er vooral erg schoon. En dat is bijzonder voor Mexicaanse steden. In Loreto vind je ook veel visrestaurantjes, waar ze eventueel je zelfgevangen vis voor je klaarmaken. Zeevissen is hier namelijk reuze populair. Ook is dit de plek voor whale watching, Baja is namelijk fameus om zijn overwinterende walvissen. ’s Ochtends na een fenomenale zonsopkomst, ontbijten we op het gezellige dorpsplein en maken ons klaar voor alweer een stralende en warme dag. Er staat ons weer een mooie rit te wachten, maar we zijn nog maar net onderweg als we moeten stoppen: een drugscontrole. De tweede al deze reis. Langs de hele route Mex 1 Highway heeft het vervaar- Trek + Trail De lagune van San Ignacio, met wuivende palmen en een zoetwatermeer. Vreemde gewaarwording: een walvisskelet aan de rand van de woestijn.


Bever360
To see the actual publication please follow the link above