Page 55

Bever360

055 Even scrollen door het cv van Philip de Roo en je weet niet wat je ziet. Een hikesafari door Kenia, een skitocht naar de Noordpool, beklimmingen van de Mont Blanc en vele andere bergen, diverse expedities in Groenland. Stuk voor stuk projecten die een bijdrage leveren aan de maatschappij waarin we leven. En dan de diverse opleidingen, zoals Eerste Hulp bij Bergsportongelukken en een tiendaagse medische scholing voor omstandigheden in de wildernis. Maar er is meer, veel meer. Philip was er vroeg bij, hij is nog maar 28.... Zo werd hij op zijn twaalfde lid van de WNF-Rangerclub. ‘Natuurbescherming heb ik van huis uit meegekregen en daar wilde ik iets mee. Voor de jaarlijkse fondsenwervende acties van WNF liep ik met mijn broer na school langs de deuren. Soms haalden we ruim tweeduizend gulden op.’ Op een gegeven moment mochten twee Rangers een maand lang mee op expeditie naar Antarctica om te helpen met onderzoek naar klimaatverandering. Philip werd uitgenodigd. ‘Ik weet nog precies hoe het voelde om voor het eerst ijsbergen in zee te zien dobberen en land te zien. Zo’n mysterieus, spookachtig moment. Dan ben je gewoon op het zuidelijkste continent van de aardbol, duizenden kilometers ver weg van huis. Een enorm avontuur. Dat had een gigantische impact op me. Al snel wist ik: hier wil ik meer mee doen.’ Pionieren in Groenland Tijdens die reis zag Philip dat onze aarde heel kwetsbaar is. Sindsdien wil hij dat andere mensen zich ook bewust zijn van die kwetsbaarheid. ‘Want alles wat je thuis doet, heeft gevolgen voor de andere kant van de wereld. We verbruiken Philip de Roo. veel meer dan de aarde aankan.’ Tijdens de expeditie naar Antarctica maakte hij kennis met onder meer Marc Cornelissen, met hem ging Philip later mee op kleinere veldmissies naar Groenland en de Noordpool. ‘Ik heb zo veel van hem geleerd. Tot ik klaar was om eigen projecten te gaan doen. Met twee vrienden stak ik in 2007 de Groenlandse ijskap over, van oost naar west. Zeshonderd kilometer. We wilden kijken of we een standaard wetenschappelijk protocol konden opstellen voor toekomstige onderzoekexpedities. Tegelijkertijd was het een test. Een jaar later wilden we de ijskap van zuid naar noord oversteken. Een tocht van 2500 kilometer. Alles klimaatneutraal, het was echt een pioniersproject. We werden voor gek verklaard, maar het is ons gelukt. We gebruikten bijvoorbeeld kites, daarmee bracht de wind ons verder. We legden zo een keer in veertien uur 241 kilometer af. Koken deden we met biobrandstof. Ik kijk er met heel veel trots op terug.’ Orkaankracht vier Die tocht over Groenland leverde prachtige momenten op. ‘De rust op de ijskap, de stilte, het gevoel van letterlijk alleen zijn. Uiteraard samen met je team, maar je bent echt op jezelf en elkaar aangewezen. Alle prikkels zijn weg, dat is geweldig.’ Maar hoe mooi ook, makkelijk hebben de drie het niet gehad. Ze kregen een zware storm over zich heen, orkaankracht vier, zo bleek achteraf. ‘Daar hadden we totaal geen rekening mee gehouden. We waren aan het kiten toen vanuit het oosten slecht weer naderde. Voor we het wisten zaten we er middenin. We moesten elkaar terugvinden en een kamp maken. Op die ijsvlakte is het volledig vlak, je


Bever360
To see the actual publication please follow the link above